Murano glaskunst

Glas als basis voor kunstobjecten is heel bijzonder. Je kunt erin kijken en er kan licht doorheen gaan. Dit heeft vele kunstenaars geinspireerd. Ook de kleuren die in de glaskunst mogelijk zijn maken de glaskunst bijzonder.

Glas is samengesteld uit simpele grondstoffen: fijn wit zand, een smeltingsmiddel en een stabilisator. Vaak worden er andere middelen aan toegevoegd zoals salpeter of aardappel om de luchtbellen te verwijderen, of oxides van verschillende metalen om een bepaalde kleur te maken. Het glas smelt bij ongeveer 1100 graden Celsius en de meest gebruikte techniek is de blaastechniek waarbij een klomp bijna vloeibaar glas aan een blaaspijp hangt. Als het glas vloeibaar is gloeit het lichtrood. De kleur die je bij afkoelen ziet is dan vrijwel niet zichtbaar. Om de schaal te maken die hierboven staat afgebeeld heb je dus vier ovens met vloeibaar glas nodig: kleurloos, geel rood en blauw. Het is een enorm kunsstuk om de vorm te krijgen die je hierboven ziet. Veel glaskunstenaars hebben decennia oefening nodig voor zij een subliem resultaat bereiken. Als glas afkoelt dreigt het door temperatuurverschillen tussen buitenkant en binnenkant kapot te springen. Er is gewoonlijk een langdurig afkoelingssysteem nodig. U begrijpt dat glazen kunstobjecten een moeilijk en kostbaar fabicageproces hebben.

Murano is een gedeelte van het eilandenrijk dat samen Venetie vormt. Formia is de beroemdste en grootste glasblazerij van Murano. Formia maakt alleen unica. Er zijn beroemde glaskunstenaars verbonden aan Formia. De stijl en de onderwerpen varieren per kunstenaar. Er is ook zo iets als een gemeenschappelijke stijl. Het glas is buitengewoon helder en het design is gewoonlijk sober en stijlvol. Er worden technieken gebruikt die weinig anderen beheersen.